Σου είπαν να υποχωρείς στα θέλω σου. Σου έσπρωξαν τα μπορώ σου δίπλα από τους φόβους σου. Και μετά σου έδειξαν πώς να σετάρεις τύψεις κι όνειρα. Τους άκουσες.
Κάποια στιγμή αγάπησες να σε κρίνουν. Τους κέρασες δυναμικές κι αδυναμίες. Τους άφησες αμήχανες ματιές, αλλά τους έδωσες άλλη μια αγκαλιά στα δικά τους κριτήρια αξιολόγησης. Τους πρόσφερες τροφή για τις δικές τους σκέψεις.
Κάποια στιγμή, μαγική μάλλον, ή καλύτερα τη σωστή στιγμή, εκφράστηκες αλλιώτικα.
Πέρασες μια αυθάδικη στρώση από τις βλεφαρίδες σου κι έβαλες την τελεία σου.
Τα δικά σου όνειρα δε σηκώνουν πια το δικό τους περιτύλιγμα. Το δικό τους περιτύλιγμα δεν στρώνει στις γωνίες σου.
Το νου σου όμορφε κόσμε. Δες το. Η ομορφιά είναι συναίσθημα κι όταν μια δουλειά, μια σχέση, ή μια συνήθεια δεν στρώνει καλά με τα θέλω και τα μπορώ σου τότε δεν την απολαμβάνεις. Κι η απόλαυση στην καθημερινή σου ρουτίνα περιποίησης είναι πιο σημαντική κι από την ενυδατική σου. Τόσο απλά κι αυθάδικα δεν υπάρχει αύριο για το φανταστικό κι αναζωογονητικό “γούστο μου, καπέλο μου”
Η κεντρική φωτογραφία είναι ένα σχέδιο μιας ενδιαφέρουσας καλλιτέχνιδας. Θα τη βρεις στο instagram ως lia_quax. Κάθε Σάββατο δίνει μια εικόνα εδώ, που συνοδεύει ένα από τα πιο αλλιώς κι αλλιώτικα ποσταρίσματα, που είναι υλικό για μια ιδιαίτερη φροντίδα, που ταιριάζει σε κάθε τύπο (επιδερμίδας).
