Από πάντα λάτρευα τα πρωϊνά. Όχι μόνο για όσα μου ψιθυρίζουν, αλλά κυρίως για το χρώμα και την αισθητική τους. Νιώθω μια ασφάλεια μ’ αυτά. Πιάνω τη μέρα από την αρχή και τίποτα δεν ξεφεύγει. Κι από πάντα έφτιαχνα πρώτα καφέ και μετά σχημάτιζα ιδέες για τη μέρα που ξεκινά.
Και λέω συχνά στην όποια φίλη μου ξυπνάει αργά, ότι χάνει χρόνο από την ομορφιά ενός πρωινού. Εκεί με το πρώτο φως σκαρώνεις τις ωραιότερες ιστορίες για το μετά. Δοκίμασέ το. Και μετά είναι η βιασύνη του σήμερα κι η αναμονή του αύριο, που κάνει το χθες να φαντάζει λίγο. Και θέλεις κι εσύ το λίγο να το αλλάξεις σε κάτι περισσότερο. Δες το. Το λίγο είναι αρκετό. Το βρίσκεις λίγο. Σίγουρα κι εσύ προτιμάς την ακαταστασία του πολύ. Έχεις ανάγκη να βάλεις δίπλα στο λίγο το πολύ. Κι έτσι να κάνεις το λίγο να δείξει αλλιώς…
Ξυπνάω στις 5. Μπορεί και λίγο πριν. Κάποιες φορές και λίγο μετά. Μέχρι τις 7 όμως έχω κάνει χίλια πράγματα και χίλιες σκέψεις. Κι εκεί στο ημίφως φτιάχνω playlist με μουσικές κι επιθυμίες. Και κάπου κάπου θυμάμαι τα ταξίδια που έκανα. Κι εκεί ψαχουλεύω τις φιλίες που περνούν, αλλά κι αυτές που μένουν. Και μετά κάνω σχέδια για όσες θα’ ρθουν. Και λέω σε μια από τις φίλες μου «φτιάχνω καφέ», έλα να σου δείξω τι ανακάλυψα σ’ αυτά τα πρωϊνά. Και μαζί της δοκιμάζω μακροβούτια στο παρελθόν. Και τα δάκρυα φεύγουν εύκολα. Και τα γέλια δυναμώνουν. Κι ο χρόνος ομορφαίνει. Και τα συναισθήματα εναλλάσσονται. Κι όλα τα σκηνικά συνθέτουν εικόνες που με επανατοποθετούν στο σήμερα, στο τι κάνω, στο πως και στο γιατί. «Να γιατί δεν χρειάζεσαι ψυχοθεραπεία» μου λέει η φίλη μου. Και μου προτείνει το επόμενο ραντεβού μας να γίνει online – για να δούμε το πρώτο φως της ημέρας μαζί.
Η ομορφιά γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα όταν τη μοιράζεσαι. Και να έτσι το λίγο γίνεται πολύ. Και το πολύ είναι πανέμορφο. Έχει κάποιο ενθουσιασμό. Και δίνει έμπνευση. Τουλάχιστον έχει λάμψη. Και δείχνει τα πάντα πιο εύκολα.
Μετράω πρωινά. Πρωινά σαν παιδί. Πρωινά σαν φίλη. Πρωινά σαν μαθήτρια. Πρωινά σαν κόρη. Πρωινά σαν σύζυγος. Πρωινά σαν μαμά. Πρωινά σαν εργαζόμενη. Πρωινά σε νησιά. Πρωινά στην πόλη.Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε και εκατό ωραία πρωινά. Είναι πολλά τα πρωινά που αγαπώ. Κι είναι πολλά αυτά που θα αγαπήσω. Κι αυτά τα πρωινά θέλουν φροντίδα. Φροντίδα αλλιώτικη. Εξειδικευμένη φροντίδα. Φροντίδα που τονώνει πρώτα τις αισθήσεις και μετά την επιδερμίδα.
“Άσε στην άκρη όσα ακούς και βλέπεις, βγες από τη φασαρία του νου, και φρόντισε τον εαυτό σου με το αναζωογονητικό άρωμα του #CoolingOil της υπέροχης Aveda. Κάνε ελαφρύ μασάζ στα σημεία που έχουν περισσότερη μυϊκή ένταση και απόλαυσε μικρές στιγμές χαλάρωσης και ευεξίας”.
Είναι πρωϊνά, που λειτουργούν σαν άλλοθι για νέες αρχές. Κι εκεί που ξεστομίζεις το καλημέρα, ξυπόλητη κι ανεπιτήδευτη, χωρίς ίχνος μακιγιάζ και λάμψη χαμογελάς. Δοκίμασέ το!
Χαμογελάς ήδη. Σε νιώθω. Μοιράζεσαι μυστικά, ξεδιπλώνεις συναισθήματα και αποκαλύπτεις πλευρές μιας όμορφης μέρας. Μαρτυράς συνήθειες, συνωμοτείς, επιθυμείς και δείχνεις αδυναμίες, συνηγορώντας στην ξεγνοιασιά της στιγμής. Γιατί αυτή η στιγμή είναι δική σου! Και κοίτα να τη χαίρεσαι…
Η ομορφιά είναι συναίσθημα
