Δοκίμασε μια βόλτα πίσω από τις λέξεις. Δες τη βροχή σαν ένα σημάδι ζωής. Νιώσε την μυρωδιά της στο χώμα. Αγάπησε το φόβο σου για την καταιγίδα και κοίτα το βήμα σου να είναι ανάλαφρο και φίνο για να αποφύγεις τις λάσπες. Ποια ομπρέλα; Επίτρεψε στο πάθος σου να βγει χωρίς μια τέτοια στους δρόμους της πόλης. Άφησε τη βροχή να καθαρίσει ό,τι δεν χρειάζεται. Δες τριγύρω. Βιαστικά πλάσματα σε προσπερνούν μανιασμένα. Κι εσύ με βήμα αργό μελετάς τη βροχή. Κάπου διάβασες το “Αν δε βρέξει, πώς θα ξαστερώσει;”. Σχηματίζεις έναν αριθμό στο κινητό σου. Παρακινείς ένα φιλαράκι να ρθει να σε βρει. “Μην πάρεις ομπρέλα, έχω εγώ, αν χρειαστεί”, σε ακούς να λες με μια ανυπομονησία στον ήχο της φωνής. Θες συνοδοιπόρο στη βροχή. Το ίδιο όμως θες και στην λιακάδα. Θες να μοιράζεσαι. Κι αυτό είναι ωραίο.
Βρέχει καταρρακτωδώς. Ρίχνει βροχή ήρεμη και σιωπηλή. Πέφτουν μικρές σταγόνες. Βρέχει καρέκλες. Κάνει κατακλυσμό. Έχουν ανοίξει οι ουρανοί. Βρέχει με το τουλούμι. Σα να βρέχει συναισθήματα. Βρέχει και μετά ξαστερώνει.
Η βροχή είναι απαραίτητη για να ανθίσει η γη.
πι.ες: Αν η βροχή ήταν προϊόν περιποίησης θα ήταν ξεκάθαρα το καθαριστικό που χρησιμοποιείς καθημερινά. Μετά απ’ αυτό ακολουθεί η διαύγεια της επιδερμίδας.
Η ομορφιά είναι συναίσθημα
Η κεντρική φωτογραφία είναι ένα σχέδιο μιας ενδιαφέρουσας καλλιτέχνιδας. Θα τη βρεις στο instagram ως lia_quax. Κάθε Σάββατο δίνει μια εικόνα εδώ, που συνοδεύει ένα από τα πιο αλλιώς κι αλλιώτικα ποσταρίσματα, που είναι υλικό για μια ιδιαίτερη φροντίδα, που ταιριάζει σε κάθε τύπο (επιδερμίδας).
