Στο πατρικό επιστρέφεις για να δεις, να μάθεις, να αισθανθείς, να ελέγξεις, να βιώσεις, να ζήσεις, να απολαύσεις, να ξεχάσεις και να θυμηθείς. Να μάθεις ότι η αγάπη, η δοτικότητα, η τρυφεράδα και η συναισθηματική νοημοσύνη σετάρονται μαζί με χίλιες δύο άλλες συναισθηματικές αξίες για να εκτελέσουν μια αλλιώτικη συγχορδία επιθυμιών και στόχων. Να αισθανθείς παιδί, ένα μικρό παιδί που αναζητά την αγκαλιά της μαμάς του. Να ελέγξεις όλα τα μικρά καθημερινά που είχες κρυμμένα ή φυλαγμένα στο δικό σου δωμάτιο. Να βιώσεις την καθαρή κι ατόφια αγάπη. Να ζήσεις λίγες στιγμές φροντίδας. Να απολαύσεις ακόμη και τη γκρίνια των δικών σου ανθρώπων. Να ξεχάσεις κάθε πληγή που αποκτάς στην πολυπλοκότητα της εποχής. Και σίγουρα να θυμηθείς ότι το πατρικό περιέχει όλα τα σημαντικά κι ασήμαντα, όλα τα μικρά και μεγάλα πράγματα, που σε κάνουν αυτό που είσαι σήμερα.
Tο πρωι με τον καφέ στο χέρι και το μεσημέρι με την μπουκιά στο στόμα το πατρικό λειτουργεί σαν ένα πάτσγουορκ συναισθημάτων.
Το πατρικό είναι ένα θεραπευτήριο ψυχής που νομίζω ότι θέλει πολλά χρόνια να περάσουν για να το καταλάβεις. Και μαζί μ’ αυτά τα χρόνια, να περάσεις από μπόλικη αμφισβήτηση και μια σταλιά πόνο (για όσα έχασες και ξέχασες σ’ αυτό) για να δεις ότι στο πατρικό σου μπορείς να αφήσεις όλα σου τα βαθιά μυστικά, χωρίς να χρειαστεί να πεις λέξη!
Το νου σου όμορφε κόσμε στις μικρές στιγμές που σε γυρίζουν στα παιδικά χρόνια (τα καλύτερα όλων). Φτιάξε το δικό σου πάτσγουορκ συναισθημάτων.
Κάποιες μέρες εδώ λίγες λέξεις φωτίζουν αδυναμίες και αναδεικνύουν την πιο φυσική κι ανεπιτήδευτη κίνηση λάμψης. Να σε φροντίζεις και να σ΄αγαπάς όμορφε κόσμε.
Η ομορφιά είναι συναίσθημα
Έφη μου❤… Πόσο αγγίζεις τα συναισθήματα μου… Όπως τα λες….
Eίσαι υπέροχη που μου γράφεις τόσο συχνά, εκφράζεσαι και μοιράζεσαι 🙂