Άγιες ημέρες. Κάποια στιγμή πιάνεις τον εαυτό σου να κλείνει τα μάτια από ευχαρίστηση. Τόσο ο ελεύθερος χρόνος, ο κενός, όσο κι αυτός που είναι γεμάτος από μυρωδιές παιδικών χρόνων, λειτουργεί σαν δυνατός καφές. Θες λίγο μια τζούρα για να τονώσεις τα μέσα σου.
Το κεφάλι σου γέρνει αυθόρμητα εκεί που βολεύεσαι. Σε παρατηρείς να μένεις ήσυχα εκεί που ακούς λόγια αγάπης ανακατεμένα με γκρίνια. Οι οικογενειακές στιγμές θαλπωρής έχουν κάποια ανάστατη ικανοποίηση.
Σε αναμονή οι επιθυμίες του μετά. Παίζεις κρυφτό με τα όνειρα του χθες. Διακρίνεις τα σημεία επαφής. Διαφωνίες κι αγκαλιές σαν κουβάρι από συναισθηματικές ενδείξεις μιας αληθινής στιγμής. Η αγάπη είναι τριγύρω. Κι οι αισθήσεις σε αλληλεπίδραση.
Το τραπέζι πλούσιο. Οι λέξεις πολλές. Χαμόγελα και δάκρυα σε παρέες. Κερνάει ο ενθουσιασμός την ελπίδα. Ανάσταση. Ευχές όλες οι ιστορίες της ζωής μας να έχουν τέτοιο… happy end.
Βεγγαλικά και τραγούδια. Χοροί και φαγοπότι. Καφέδες και ποτά. Οι γιορτές είναι μια λαμπρή ιδέα. Ακόμη κι η μοναξιά μέσα σ’ αυτές έχει ανεξιχνίαστες επιρροές για κάποια ανεμελιά. Οι φόβοι είναι προφυλαγμένοι από τις δυνατές φωνές. Οι γιορτές σε παρασέρνουν. Σε κάνουν να ξεχνάς και να θυμάσαι. Σα να σταματάει ο χρόνος σ’ αυτές…
πι.ες: Αν το post αυτό ήταν προϊόν περιποίησης θα ήταν έλαιο προσώπου. Απ’ αυτό που απλώνεις νωχελικά στην επιδερμίδα και χαρίζει απαλότητα και στην ψυχή.
*καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα*
Η ομορφιά είναι συναίσθημα
Η κεντρική φωτογραφία είναι ένα σχέδιο μιας ενδιαφέρουσας καλλιτέχνιδας. Θα τη βρεις στο instagram ως lia_quax. Κάθε Σάββατο δίνει μια εικόνα εδώ, που συνοδεύει ένα από τα πιο αλλιώς κι αλλιώτικα ποσταρίσματα, που είναι υλικό για μια ιδιαίτερη φροντίδα, που ταιριάζει σε κάθε τύπο (επιδερμίδας).
